Erzincan’da yaz aylarını yüksek rakımlı yaylalarda geçiren göçerler, sonbaharın gelmesi ve geceleri havaların soğumasıyla birlikte yaklaşık 5 aylık yayla sezonunun ardından dönüş yolculuğuna başladı. Bu göçerler, her yıl ilkbaharda karların erimesiyle birlikte küçükbaş hayvanlarını otlatmak ve süt ile süt ürünleri üretmek amacıyla Munzur Dağları’ndaki yaylalara çıkarak zorlu ama geleneksel bir yaşamı sürdürüyor.

Mayıs ayında yaylalara çıkan Şavak Aşireti mensubu göçerler, eylül ayının ortalarından itibaren elde ettikleri ürünleri de yanlarına alarak dönüş hazırlıklarını tamamlıyor. Yaklaşık 2 bin 200 rakımlı Munzur yaylalarında dönüş hazırlığı yapan üreticiler, hem hayvanlarının hem de kendilerinin sağlığını korumak için yolculuk sırasında belirli aralıklarla mola veriyor. Bu molalar, göçerlerin uzun yolculuklarında dinlenmelerine ve hayvanların yorgunluklarını atmalarına imkan tanıyor.

Sürü sahiplerinden Seyithan Dalcan, dedelerinden bu yana devam eden göçebe yaşam tarzını sürdürdüklerini belirtiyor. Dalcan, “Mayıs ayında çıktığımız yayladan eylül sonlarında dönüyoruz. Yaklaşık 5 ay süren bu süreçte hayatımız tamamen göçebelikle geçiyor. Bu gelenek bizim için sadece bir geçim kaynağı değil, aynı zamanda kültürümüzün ve kimliğimizin bir parçası” ifadelerini kullandı.

Yaylada tulum peyniri üretimi yaptıklarını ve küçükbaş hayvanlarını otlatarak yetiştirdiklerini anlatan Dalcan, ürünlerinin daha iyi değerlendirilmesi ve pazarlanması gerektiğine dikkat çekiyor. Bu ürünler, bölge ekonomisine katkı sağlamakla kalmayıp, aynı zamanda doğal ve sağlıklı beslenme açısından da önemli bir kaynak oluşturuyor.

Göçerlerin yaşadığı bu zorlu yolculuk, sadece hayvanların değil, insanların da dayanıklılığını ve doğayla uyum içinde yaşama becerisini gösteriyor. Erzincan’ın yüksek rakımlı yaylalarında başlayan bu geleneksel yaşam biçimi, mevsimlerin değişimiyle birlikte kent merkezine dönüşle son buluyor. Ancak her yıl tekrarlanan bu döngü, bölgenin kültürel zenginliğini ve doğayla iç içe yaşam tarzını korumaya devam ediyor.

Sonbaharın gelişiyle birlikte başlayan dönüş yolculuğu, göçerlerin hem fiziksel hem de duygusal olarak hazırlıklı olmalarını gerektiriyor. Yaklaşık 5 ay boyunca doğanın zorluklarıyla mücadele eden göçerler, evlerine dönerken yeni sezon için planlar yapmaya başlıyor. Bu süreç, onların yaşam döngüsünün önemli bir parçası olarak, hem bireysel hem de toplumsal anlamda büyük önem taşıyor.