Aksaray’ın merkeze bağlı Gözlükuyu köyü, Hasan Dağı’nın eteğinde yer alan ve geçmişte 180 haneden oluşan bir yerleşim alanıydı. Ancak, köyün yüksek kesiminde bulunan su kaynaklarının kuruması, bölgedeki yaşamı derinden etkiledi. Bu olumsuz gelişme sonucunda, devletin desteğiyle köy halkı yaklaşık 11 yıl önce 8 kilometre uzaklıktaki daha uygun bir yerleşim yerine taşındı. Su kaynaklarının tükenmesi, köyün yaşanmaz hale gelmesine neden oldu ve böylece köy boşaldı.

Bu köyde doğup büyüyen 72 yaşındaki Selami Salman ise maddi imkansızlıklar nedeniyle köyden ayrılmadı. Salman, 11 yıldır yalnız başına 2 odalı evinde yaşamını sürdürüyor. 7 çocuk babası olan Salman, 14 yıl önce eşini kaybetmiş ve o günden beri hayatını kendi başına idame ettiriyor. Köyün diğer sakinlerinin tamamı taşınmış olsa da, o burada kalmayı tercih ediyor ve yalnızlığına alışmış durumda.

Selami Salman, köyde tek yaşayan kişi olmasına rağmen huzurunun yerinde olduğunu belirtiyor. Kendisini Allah’a emanet ettiğini ve korkmadığını ifade eden Salman, köyde yalnız yaşamasına rağmen çevresinde dostlarının ve çocuklarının gelip gittiğini söylüyor. "Ben bir Allah’tan korkarım. Sen iyi olursan herkes iyi olur. Gelene gidene karışmazsan huzurlu durursun" diyerek yalnızlığını kabullendiğini ve bu durumdan memnun olduğunu dile getiriyor.

Salman’ın yaşamını sürdürebilmesi için gerekli olan elektrik ve su gibi temel ihtiyaçlar ise devlet tarafından sağlanmış durumda. Su ihtiyacı, köyden gitmeyerek tek başına kalan Salman için valilik tarafından yıllar önce çözüme kavuşturuldu. Böylece, köyün su kaynaklarının kurumasına rağmen, Salman evinde su kullanmaya devam edebiliyor.

Günlük ihtiyaçlarını karşılamak için hava durumuna göre motorlu taşıt kullanarak çevredeki Taşpınar, Karkın, Aksaray ve Sağlık Köy gibi yerleşim birimlerine gidip geliyor. Bu sayede temel ihtiyaçlarını temin ediyor ve yalnız yaşamasına rağmen yaşam kalitesini koruyor. Misafirleri geldiğinde birlikte çay içip sohbet ediyor, ancak günün sonunda yine yalnız kalıyor.

Selami Salman’ın hikayesi, su kaynaklarının kuruması nedeniyle yaşanmaz hale gelen köylerin durumunu gözler önüne seriyor. Aynı zamanda, insanın doğayla ve çevresiyle olan bağını, yalnızlık ve dayanıklılık temalarını da içinde barındırıyor. 11 yıldır tek başına yaşadığı köyde, geçmişin izlerini taşıyan evinde hayatını sürdürmeye devam ediyor.

Bu durum, kırsal alanlarda yaşanan çevresel sorunların insan hayatı üzerindeki etkisini ve göç süreçlerini anlamak açısından önemli bir örnek teşkil ediyor. Selami Salman’ın yalnızlığı, köyün geçmişteki canlılığını ve toplumsal dokusunu hatırlatırken, aynı zamanda değişen koşullara rağmen insanın yaşam mücadelesini de simgeliyor.