Edirne’de yaşayan 77 yaşındaki Asiye Kaçar, Dünya Yaşlılar Günü kapsamında anlamlı bir yolculuğa çıktı. Uzun yıllar sonra doğup büyüdüğü Salarlı köyüne giderek geçmişine dair unutulmaz anılar tazeledi. Bu ziyaret, Kaçar’ın hem kendisi hem de köy halkı için duygusal anlara sahne oldu.

Kaçar, Edirne’de bir huzurevinde yaşamını sürdürüyor. Gençlik yıllarında çalışma amacıyla Almanya’ya gitmiş, ancak bir süre sonra köyüne dönmüştü. Eşini kaybettikten sonra köydeki evini satarak huzurevine yerleşen Kaçar, yaklaşık 3,5 yıldır burada yaşıyor. Doğduğu topraklardan kopamayan yaşlı kadın, Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürü Harun Tohumcu’nun talimatları ve huzurevi müdürü Çiğdem Kurt’un desteğiyle 2 yıl aradan sonra köyüne götürüldü.

Salarlı Köyü Muhtarı Ceyhun Yılmaz tarafından karşılanan Kaçar, köy kahvesinde köylülerle bir araya geldi. Burada eski komşuları ve akrabalarıyla sohbet ederek, çay içti. Köy sakinlerinin samimi karşılaması, Kaçar’ın yüzünde mutluluk ve hüzün karışımı duygulara yol açtı. Eski günlere dair anılar paylaşıldı, yılların ardından kurulan bağlar yeniden güçlendi.

Kaçar, köyüne adım attığında hissettiklerini, "İki senedir köyüme gelmiyordum. Arkadaşlar beni köyüme getirdi. Eski evimi görünce biraz hüzünlendim. Doğduğum, büyüdüğüm yerde yaşadıklarım aklıma geliyor. Köye girdiğim gibi duygulandım," sözleriyle ifade etti. Ayrıca, eşinin arkadaşını görüp "Hoş geldin" dediğini duyduğunu ve bu anın kendisi için çok değerli olduğunu belirtti.

Köy sakinlerinden Sevda Ergut, Kaçar’ı yaklaşık 30-40 yıldır tanıdığını söyledi. "Geldiği için çok mutluyum. Uzun zamandır görmüyordum. Görünce çok mutlu oldum. Eski günlerimi andım," diyerek ziyaretin kendisi için de ne kadar anlamlı olduğunu vurguladı. Muhtar Ceyhun Yılmaz ise, "Yıllardır kendisini göremiyorduk. Çok güzel bir organizasyon oldu. Devletimiz onun hayatını güzelce sürdürüyor," ifadeleriyle bu tür ziyaretlerin önemine dikkat çekti.

Yıllar sonra doğup büyüdüğü topraklara dönen Asiye Kaçar, çocukluk ve gençlik anılarını tazeleyerek köy halkıyla vedalaştıktan sonra Edirne Huzurevi’ne geri döndü. Bu ziyaret, onun için sadece bir gezi değil, aynı zamanda köklerine bağlılığını ve geçmişine duyduğu sevgiyi yeniden hatırlaması anlamına geldi.

Asiye Kaçar’ın köyüne dönüşü, yaşlıların sosyal ve psikolojik ihtiyaçlarının karşılanmasında önemli bir örnek teşkil ediyor. Böyle ziyaretler, yaşlıların yaşam kalitesini artırmakla kalmayıp, toplum bağlarını da güçlendiriyor. Bu anlamlı buluşma, hem Kaçar hem de köy halkı için unutulmaz bir anı olarak hafızalarda yerini aldı.