Bayburt’un Uğrak köyünde yaşayan 77 yaşındaki İsmail Çeçen, emekliliğinin ardından evinde bulunan samanlığı elektrik atölyesine dönüştürdü. Burada komşularının bozuk elektrikli ev aletlerini ücretsiz tamir eden Çeçen, kış aylarını İstanbul’da geçirirken yaz mevsimini köyünde geçiriyor.

Çocukluk döneminde ailesiyle çiftçilik yapan, askerlik öncesinde Bayburt’ta inşaat işlerinde çalışan Çeçen, 1973 yılında Fransa’ya giderek yaklaşık 20 yıl inşaat sektöründe çalıştı. Hem Türkiye’den hem de Fransa’dan emekli olan 5 çocuk babası, tamir işlerini maddi beklenti olmadan sürdürüyor.

Emeklilikte tamircilik hobisi

Emeklilik sonrası boş vakitlerini değerlendirmek isteyen Çeçen, evdeki samanlığı kendi imkanlarıyla düzenleyip elektrik tamir atölyesine çevirdi. Kettle, davul fırın ve çeşitli elektrikli ev aletlerinin tamirini yapan Çeçen, gerektiğinde malzeme teminini de kendi evinden gerçekleştiriyor. Bu işi yapma amacının komşularına faydalı olmak olduğunu belirten Çeçen, herhangi bir mesleki eğitim almadığını, tamir işlerini tamamen kendi merakı ve deneme-yanılma yöntemiyle öğrendiğini ifade etti.

"Hobi olarak, merek denilen samanlığa bu düzeni komşularıma faydalı olayım diye kurdum. Elimden geldiği kadar bütün vatandaşlara faydalı olmaya çalışıyorum. Ne getirirseler hepsini tamir ediyorum. Bedelsiz, karşılıksız bir şekilde yapıyorum. Kimseden bir şey aldığım yok, almam. Gerektiği zaman parçaları, malzemeyi evimden götürüyorum."

İlkokul mezunu olduğunu söyleyen Çeçen, bu alandaki deneyimini kendi çabasıyla edindiğini ve hiç çıraklık eğitimi almadığını belirtti: "Ne çıraklık eğitimim var ne de kimseden öğrendim. Hep kendi isteğim, kendi arzum, kendi çabamla buralara geldim. Bazı şeyleri boza boza öğrendim."

Atölye günlük hayatın parçası oldu

Çalışmayı severek yaptığı için tamir atölyesini günlük hayatının bir parçası haline getiren Çeçen, burada farklı malzemelerle uğraşarak zaman geçiriyor. Komşularından gelen eşyaları tamir eden Çeçen, son olarak bir kettle’ı tamir ettiğini ve sahibinin gelip alacağını söyledi.

Eşi Safiye Çeçen, 56 yıllık yaşam arkadaşının emekli olduktan sonra da çalışmayı bırakmadığını, tamir işlerini hobi olarak gördüğünü anlattı. Atölyenin evin içerisinden samanlığa taşınmasının ev düzenini rahatlatığını ifade eden Safiye Çeçen, "Atölyemiz evin içindeydi. Orada biraz bunalıyordum. Girişteydi, eve dökülüyordu. Burada dökülsün, bana ne. Kendisi temizliyor. ‘Ben oraya taşınayım, sen de kurtar’ dedi. Taşındı buraya, Allah razı olsun" dedi.

Çeçen, eşinin tamir işlerinin köyde duyulmasıyla birlikte, komşuların arızalı eşyalarını isim yazmadan evlerinin kapısına bıraktığını anlattı. "Bir İsmail bir köy" ifadesiyle eşinin herkese yetiştiğini vurgulayan Safiye Çeçen, "Sabahleyin kapıya bir bakardım poşetler asmışlar. İsimleri de yok, kimin olduğu belli değil. Eşim yapar, kiminse malzeme gelir alır gider. Para yok, pul yok, bir şey yok. İşte böyle hayatımız, memnunuz hayatımızdan" dedi.

Çeçen, çocuklarının yurt dışında yaşamasına rağmen sıla hasretiyle köyüne dönüyor. Yaz aylarında köyündeki evinde kalan Çeçen, burada hem zamanını değerlendiriyor hem de komşularının ihtiyaç duyduğu tamir işlerini yaparak onlara destek oluyor. Emeklilik döneminde çalışmayı tercih eden Çeçen, atölyesindeki faaliyetlerini severek sürdürüyor.

Sık sorulan sorular

Çeçen tamir ettiği eşyalar için ücret alıyor mu?

Hayır, tamirleri tamamen ücretsiz ve karşılıksız yapıyor.

Atölye nerede bulunuyor?

Bayburt Uğrak köyündeki evin içerisindeki samanlık, elektrik atölyesine dönüştürülmüş durumda.

Konuyla ilgili